descartesclytie0x/descartes-math-platform
บทที่ 47 ความหมายของสถิติศาสตร์และข้อมูลตรงกับหนังสือ พื้นฐาน ม.6 บทที่ 1 และเพิ่มเติม ม.6 เล่ม 2 บทที่ 1พื้นฐานเพิ่มเติม

47.2 การสุ่มตัวอย่าง

สภานักเรียนของโรงเรียนบ้านสวนวิทยาอยากรู้ว่านักเรียน ม.6 นอนน้อยแค่ไหนในช่วงก่อนสอบ ม.6 มี 240240 คน แบ่งเป็นหกห้อง ห้อง 6/1 ถึง 6/3 เรียนแผนวิทย์คณิต 120120 คน ห้อง 6/4 และ 6/5 เรียนแผนศิลป์ภาษา 8080 คน ห้อง 6/6 เรียนแผนศิลป์คำนวณ 4040 คน

ประธานสภาอยู่ห้อง 6/1 จึงถามเพื่อนทั้งห้อง 4040 คน พบว่านอนน้อยกว่า 66 ชั่วโมงถึง 2929 คน คิดเป็น 72.5%72.5\% แล้วจะรายงานว่านักเรียน ม.6 เกือบสามในสี่นอนไม่พอ ปัญหาคือห้อง 6/1 เป็นห้องที่เรียนพิเศษเตรียมสอบหนักที่สุด ผลจากห้องเดียวจึงอาจสูงกว่าภาพรวมมาก หน้านี้ดูวิธีเลือกตัวอย่างที่ไม่ปล่อยให้ความสะดวกของผู้สำรวจเป็นตัวเลือก

สุ่มอย่างง่าย

นิยาม

การสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย คือการเลือกตัวอย่างขนาด nn จากประชากรขนาด NN โดยทุกชุดตัวอย่างขนาด nn มีโอกาสถูกเลือกเท่ากัน ผลที่ตามมาคือแต่ละหน่วยมีโอกาสถูกเลือกเท่ากันเป็น nN\dfrac{n}{N}

ก่อนสุ่มต้องมีกรอบตัวอย่าง คือรายชื่อของทุกหน่วยในประชากร เช่นรายชื่อนักเรียน ม.6 ทั้ง 240240 คนจากฝ่ายทะเบียน ให้เลขกำกับ 001001 ถึง 240240 แล้วเลือกเลขด้วยวิธีที่ผู้สำรวจควบคุมผลไม่ได้ เช่นจับฉลาก ใช้ตารางเลขสุ่ม หรือใช้ฟังก์ชันสุ่มในโปรแกรมตารางคำนวณ ถ้ากรอบตัวอย่างตกหล่นใคร คนนั้นไม่มีโอกาสถูกเลือกเลย การสุ่มดีแค่ไหนก็แก้ไม่ได้

ตัวอย่าง 1

ใช้ตารางเลขสุ่มเลือกนักเรียน 55 คนจากเลข 001001 ถึง 240240 อ่านเลขทีละสามหลักได้ 071071 385385 240240 112112 071071 268268 009009 154154 จะได้นักเรียนเลขใดบ้าง

  1. อ่านทีละค่าตามลำดับ ค่าที่อยู่ในช่วง 001001 ถึง 240240 ใช้ได้ ค่าที่เกิน 240240 ไม่มีนักเรียนคนนั้น จึงข้าม
  2. 071071 ใช้ได้ 385385 ข้าม 240240 ใช้ได้ 112112 ใช้ได้
  3. 071071 ตัวที่สองซ้ำกับคนที่เลือกแล้ว ข้าม เพราะคนเดียวกันถูกนับสองครั้งไม่ได้ 268268 ข้าม
  4. 009009 ใช้ได้ 154154 ใช้ได้ ครบห้าคน ได้เลข 071071 240240 112112 009009 154154

ลองคิดก่อน

ยืนหน้าโรงอาหารตอนพักเที่ยง แล้วเลือกนักเรียน ม.6 ที่เดินผ่านมาแบบไม่เจาะจงใคร ถือเป็นการสุ่มอย่างง่ายได้ไหม

ดูคำตอบ

ไม่ได้ คนที่ไม่ลงมาโรงอาหาร เช่นคนที่ห่อข้าวมากินในห้องหรือคนที่ไปเรียนพิเศษตอนพัก ไม่มีโอกาสถูกเลือกเลย และผู้สำรวจมักเลือกคนที่ดูเป็นมิตรหรือคนรู้จักโดยไม่ตั้งใจ การเลือกแบบนี้เรียกว่าการเลือกตามสะดวก ดูเหมือนสุ่มแต่ไม่ใช่ การสุ่มต้องให้กลไกเป็นตัวเลือก ไม่ใช่คนเลือก

สุ่มแบบชั้นภูมิ

การสุ่มอย่างง่ายอาจบังเอิญได้นักเรียนแผนวิทย์คณิตมากเกินไปก็ได้ ถ้ารู้อยู่แล้วว่าแผนการเรียนเกี่ยวกับเวลานอน ควรบังคับให้ทุกแผนมีคนอยู่ในตัวอย่างตามสัดส่วน

นิยาม

การสุ่มแบบชั้นภูมิ แบ่งประชากรเป็นกลุ่มย่อยที่ไม่ซ้อนกัน เรียกว่าชั้นภูมิ ให้คนในชั้นเดียวกันคล้ายกันในเรื่องที่ศึกษา แล้วสุ่มอย่างง่ายจากทุกชั้น ถ้าแบ่งตามสัดส่วน ชั้นที่มี NhN_h หน่วยจะได้ตัวอย่าง n×NhNn \times \dfrac{N_h}{N} หน่วย

ตัวอย่าง 2

โรงเรียนมี ม.4 300300 คน ม.5 200200 คน ม.6 100100 คน ต้องการตัวอย่าง 6060 คนตามสัดส่วน ควรสุ่มชั้นละเท่าไร

  1. จำนวนทั้งหมด 600600 คน อัตราเก็บตัวอย่าง 60/600=1/1060/600=1/10
  2. สุ่มจากแต่ละชั้น 30,20,1030,20,10 คนตามลำดับ
  3. ตรวจผลรวม 30+20+10=6030 + 20 + 10 = 60 เท่ากับขนาดตัวอย่างที่ต้องการ

ตัวอย่าง 3

สภานักเรียนต้องการตัวอย่าง ม.6 จำนวน 3535 คน แบ่งตามสัดส่วนของสามแผนการเรียน (120120 8080 และ 4040 คน) แต่ละแผนควรได้กี่คน

  1. ใช้ n×NhNn \times \dfrac{N_h}{N} ได้ วิทย์คณิต 35×120240=17.535 \times \dfrac{120}{240} = 17.5 ศิลป์ภาษา 35×80240≈11.6735 \times \dfrac{80}{240} \approx 11.67 ศิลป์คำนวณ 35×40240≈5.8335 \times \dfrac{40}{240} \approx 5.83
  2. ถ้าปัดทุกค่าแบบปกติจะได้ 18+12+6=3618 + 12 + 6 = 36 เกินไปหนึ่งคน การปัดแยกทีละชั้นจึงทำให้ผลรวมเพี้ยนได้
  3. วิธีที่ใช้กันคือตัดทศนิยมทิ้งก่อน ได้ 17+11+5=3317 + 11 + 5 = 33 ยังขาด 22 คน แล้วเพิ่มให้ชั้นที่มีเศษเหลือมากที่สุดก่อน เศษคือ 0.50.5 0.670.67 และ 0.830.83
  4. เพิ่มให้ศิลป์คำนวณและศิลป์ภาษาชั้นละหนึ่งคน ได้ 1717 1212 และ 66 คน รวม 3535 คนพอดี

ถ้าแต่ละชั้นไม่ได้ถูกสุ่มตามสัดส่วน เช่นอยากได้ข้อมูลของแผนเล็กให้มากพอจะสรุปแยกได้ จึงสุ่มชั้นละเท่ากัน ค่าสถิติรวมต้องถ่วงน้ำหนักด้วยขนาดของแต่ละชั้น ไม่เช่นนั้นชั้นเล็กจะมีเสียงดังเกินจริง

ตัวอย่าง 4

สภานักเรียนสุ่มแผนละ 1010 คน พบผู้นอนน้อยกว่า 66 ชั่วโมงในแผนวิทย์คณิต 77 คน ศิลป์ภาษา 44 คน ศิลป์คำนวณ 55 คน ประมาณร้อยละของผู้นอนน้อยกว่า 66 ชั่วโมงใน ม.6 ทั้งหมด

  1. ถ้ารวมดิบๆ จะได้ 7+4+530=1630≈53.3%\dfrac{7 + 4 + 5}{30} = \dfrac{16}{30} \approx 53.3\% แต่วิธีนี้ให้น้ำหนักแผนศิลป์คำนวณ 4040 คนเท่ากับแผนวิทย์คณิต 120120 คน
  2. ประมาณจำนวนในแต่ละแผนแยกกัน วิทย์คณิต 0.7×120=840.7 \times 120 = 84 คน ศิลป์ภาษา 0.4×80=320.4 \times 80 = 32 คน ศิลป์คำนวณ 0.5×40=200.5 \times 40 = 20 คน
  3. รวมได้ประมาณ 84+32+20=13684 + 32 + 20 = 136 คน จาก 240240 คน คิดเป็น 136240≈56.7%\dfrac{136}{240} \approx 56.7\%
  4. ค่านี้ต่ำกว่า 72.5%72.5\% ที่ได้จากห้อง 6/1 ห้องเดียวอย่างชัดเจน ตรงกับที่สงสัยไว้ตอนต้นหน้า

สุ่มแบบมีระบบและแบบกลุ่ม

การสุ่มแบบมีระบบ ใช้เมื่อมีรายชื่อเรียงอยู่แล้ว หาช่วงห่าง k=Nnk = \dfrac{N}{n} สุ่มจุดเริ่มต้นจาก 11 ถึง kk แล้วเลือกทุกลำดับที่ kk ถัดไป ทำได้เร็วกว่าการสุ่มทีละคน

ตัวอย่าง 5

ต้องการนักเรียน 3030 คนจากรายชื่อ ม.6 240240 คน จับฉลากจุดเริ่มต้นได้ 55 คนที่ถูกเลือกมีเลขใดบ้าง และคนสุดท้ายคือเลขใด

  1. ช่วงห่าง k=24030=8k = \dfrac{240}{30} = 8 จุดเริ่มต้นต้องอยู่ระหว่าง 11 ถึง 88 ซึ่ง 55 ใช้ได้
  2. เลือก 55 1313 2121 2929 ไปเรื่อยๆ คนที่ mm คือเลข 5+8(m−1)5 + 8(m - 1)
  3. คนที่ 3030 คือ 5+8×29=2375 + 8 \times 29 = 237 ไม่เกิน 240240 จึงได้ครบ 3030 คนพอดี

ข้อควรระวังคือรายชื่อที่เรียงเป็นรอบ ถ้ารายชื่อเรียงทีละห้อง ห้องละ 4040 คน โดยเลขที่ต้นๆ ของทุกห้องเป็นนักเรียนชาย แล้วเลือกช่วงห่าง k=40k = 40 จะได้เลขที่เดียวกันจากทุกห้อง ซึ่งอาจเป็นผู้ชายทั้งหมด

การสุ่มแบบกลุ่ม สุ่มทั้งกลุ่มแทนการสุ่มทีละคน เช่นสุ่มสองห้องจากหกห้อง แล้วถามทุกคนในห้องที่ได้ ประหยัดเวลาเพราะไม่ต้องตามหาคนทีละคน แต่ใช้ได้ดีเมื่อแต่ละกลุ่มคละคนคล้ายๆ กัน ถ้าห้องแบ่งตามแผนการเรียน การสุ่มได้ห้อง 6/1 กับ 6/2 จะได้แต่นักเรียนวิทย์คณิต

ลองคิดก่อน

เพื่อนบอกว่าการสุ่มแบบชั้นภูมิกับแบบกลุ่มเหมือนกัน เพราะต่างก็แบ่งประชากรเป็นกลุ่มก่อน จริงไหม

ดูคำตอบ

ไม่จริง แบบชั้นภูมิสุ่มคนจากทุกชั้น ทุกชั้นจึงมีตัวแทนแน่นอน ส่วนแบบกลุ่มสุ่มบางกลุ่มแล้วเก็บทุกคนในกลุ่มนั้น กลุ่มที่ไม่ถูกสุ่มไม่มีตัวแทนเลย ชั้นภูมิจึงควรแบ่งให้ในชั้นคล้ายกัน ส่วนกลุ่มควรแบ่งให้ในกลุ่มคละกันเหมือนประชากรย่อส่วน

วิธีเลือกอย่างไรเหมาะเมื่อ
อย่างง่ายสุ่มจากรายชื่อทั้งหมดมีกรอบตัวอย่างครบ ประชากรไม่ใหญ่มาก
ชั้นภูมิแบ่งชั้นแล้วสุ่มจากทุกชั้นรู้ว่ากลุ่มย่อยต่างกันในเรื่องที่ศึกษา
มีระบบทุกลำดับที่ kk จากจุดเริ่มสุ่มรายชื่อไม่เรียงเป็นรอบ
กลุ่มสุ่มบางกลุ่มแล้วเก็บทั้งกลุ่มแต่ละกลุ่มคละคนคล้ายประชากร

สรุป

  • การสุ่มต้องให้กลไกเป็นตัวเลือก และต้องมีกรอบตัวอย่างที่ครอบคลุมประชากร
  • ชั้นภูมิแบ่งตามสัดส่วน n×NhNn \times \dfrac{N_h}{N} ถ้าปัดแล้วผลรวมเพี้ยนให้ปรับตามเศษ
  • ถ้าแต่ละชั้นไม่ได้สุ่มตามสัดส่วน ต้องถ่วงน้ำหนักด้วยขนาดชั้นก่อนรวม
  • มีระบบระวังรายชื่อเรียงเป็นรอบ แบบกลุ่มระวังกลุ่มที่ไม่คละ

เลือกตัวอย่างได้แล้ว หน้าถัดไปดูว่าข้อมูลที่เก็บมาแต่ละคอลัมน์เป็นชนิดใด และคำนวณอะไรกับมันได้บ้าง