39.2 ค่าตรีโกณมิติและเอกลักษณ์
มุม กับ ต่างกันมาก แต่ถ้าวาดจุดปลายทั้งสองบนวงกลมหนึ่งหน่วย จะเห็นว่าอยู่สูงจากแกน เท่ากันพอดี จุดหนึ่งอยู่ขวา อีกจุดอยู่ซ้าย เหมือนภาพในกระจกที่ตั้งตามแกน ไซน์ของสองมุมนี้จึงเท่ากัน ส่วนโคไซน์มีขนาดเท่ากันแต่เครื่องหมายตรงข้าม
ข้อสังเกตนี้บอกว่าเราไม่ต้องจำค่าของมุมทุกมุม ถ้ารู้ค่าของมุมแหลมไม่กี่มุมจากบทที่ 31 ก็หาค่าของมุมใดๆ ได้ เพียงรู้ว่าจุดปลายอยู่ส่วนไหนของระนาบ หน้านี้จะทำเรื่องนี้ให้เป็นขั้นตอน แล้วต่อด้วยเอกลักษณ์ที่ใช้หาค่าหนึ่งจากอีกค่าหนึ่ง
เครื่องหมายอ่านได้จากพิกัด
แกน กับแกน แบ่งระนาบเป็นสี่ส่วน เรียกว่าจตุภาค นับทวนเข็มนาฬิกาจากด้านขวาบนเป็นจตุภาคที่ 1 ถึง 4 จากหน้า 39.1 จุดปลายของมุมคือ เครื่องหมายของโคไซน์จึงเป็นเครื่องหมายของพิกัด และเครื่องหมายของไซน์เป็นเครื่องหมายของพิกัด ไม่ต้องท่องเลย ให้ถามตัวเองว่าจุดอยู่ซ้ายหรือขวา บนหรือล่าง
แทนเจนต์นิยามเป็น เมื่อ ซึ่งก็คือความชันของเส้นปลายมุม เครื่องหมายของแทนเจนต์จึงเป็นบวกเมื่อ กับ มีเครื่องหมายเดียวกัน และเป็นลบเมื่อต่างกัน
| จตุภาค | ตำแหน่งจุดปลาย | |||
|---|---|---|---|---|
| 1 | ขวาบน | บวก | บวก | บวก |
| 2 | ซ้ายบน | บวก | ลบ | ลบ |
| 3 | ซ้ายล่าง | ลบ | ลบ | บวก |
| 4 | ขวาล่าง | ลบ | บวก | ลบ |
มุมที่จุดปลายอยู่บนแกนพอดีอ่านจากพิกัดได้เลย มุม มีจุดปลาย มุม มีจุดปลาย มุม มีจุดปลาย และมุม มีจุดปลาย เช่น และ
นอกจากสามฟังก์ชันนี้ ยังมีฟังก์ชันส่วนกลับอีกสามตัว คือ และ ส่วนกลับมีเครื่องหมายเดียวกับตัวเดิม และนิยามเฉพาะมุมที่ตัวส่วนไม่เป็นศูนย์
ลองคิดก่อน
เพราะโคไซน์ของ เป็นศูนย์ใช่ไหม
ดูคำตอบ
ไม่ใช่ ที่ จุดปลายคือ แทนเจนต์คือ โคไซน์อยู่ที่ตัวส่วน ศูนย์ที่ตัวส่วนหารไม่ได้ จึงไม่มีนิยาม ศูนย์ที่ทำให้แทนเจนต์เป็นศูนย์ต้องอยู่ที่ตัวเศษ คือมุมที่ไซน์เป็นศูนย์ เช่น ในภาพ เส้นปลายมุม ตั้งตรง ความชันจึงไม่มีค่า
มุมอ้างอิงให้ขนาด จตุภาคให้เครื่องหมาย
มุมอ้างอิงของ คือมุมแหลมที่เส้นปลายมุมทำกับแกน (ด้านที่ใกล้กว่า) เหตุผลที่ใช้ได้คือภาพสะท้อน จุดปลายของ กับจุดปลายของมุมอ้างอิงในจตุภาคที่ 1 สะท้อนกันข้ามแกน จึงมีพิกัดขนาดเท่ากัน ต่างกันแค่เครื่องหมาย
ขั้นตอนหาค่าตรีโกณมิติของมุมใดๆ จึงมีสามขั้น
- ลดมุมให้อยู่ในหนึ่งรอบด้วยการบวกหรือลบ แล้วดูว่าจุดปลายอยู่จตุภาคไหน
- หามุมอ้างอิง ถ้าอยู่จตุภาคที่ 2 ใช้ จตุภาคที่ 3 ใช้ จตุภาคที่ 4 ใช้
- หาค่าของมุมอ้างอิงจากสามเหลี่ยมพิเศษ แล้วเติมเครื่องหมายตามจตุภาค
ค่าของมุมแหลมพิเศษจากสามเหลี่ยมในบทที่ 31 ที่ใช้บ่อย
ตัวอย่าง 1
หา และ
- มากกว่า แต่น้อยกว่า จุดปลายจึงอยู่จตุภาคที่ 2 คือซ้ายบน
- มุมอ้างอิงคือ ขนาดของไซน์และโคไซน์จึงเป็น และ
- จุดอยู่เหนือแกน ไซน์จึงบวก ได้ จุดอยู่ซ้ายแกน โคไซน์จึงลบ ได้
- แทนเจนต์เป็นผลหาร เครื่องหมายลบตรงกับตารางของจตุภาคที่ 2
ตัวอย่าง 2
หาค่า และ
- อยู่ระหว่าง กับ จุดปลายจึงอยู่จตุภาคที่ 3 มุมอ้างอิงคือ
- ในจตุภาคที่ 3 ทั้ง และ ติดลบ จุดปลายคือ แทนเจนต์คือลบหารลบ ได้ เป็นบวก
- มุม หมุนตามเข็มนาฬิกา จุดปลายอยู่จตุภาคที่ 4 มุมอ้างอิง โคไซน์คือพิกัด ซึ่งเป็นบวกในจตุภาคนี้ จึงได้ ตรงกับสมบัติ จากหน้าก่อน
เอกลักษณ์พีทาโกรัส
จุดปลาย อยู่บนวงกลม ซึ่งก็คือทฤษฎีบทพีทาโกรัสของสามเหลี่ยมที่มีด้านตรงข้ามมุมฉากยาว จึงได้
เอกลักษณ์
จริงสำหรับทุกมุม และเมื่อหารทั้งสองข้างด้วย ในมุมที่ จะได้
หมายถึง ไม่ใช่ เอกลักษณ์คือสมการที่จริงทุกค่าของตัวแปรที่นิยาม ต่างจากสมการในหน้า 39.4 ที่จริงเพียงบางค่า
เอกลักษณ์นี้ใช้หาฟังก์ชันหนึ่งจากอีกฟังก์ชันหนึ่ง แต่มีกับดักสำคัญ การยกกำลังสองทำให้เครื่องหมายหายไป ตอนถอดรากกลับจึงได้สองค่าบวกลบ ต้องใช้จตุภาคเลือกว่าเป็นค่าไหน
ตัวอย่าง 3
ถ้า และ อยู่จตุภาคที่ 2 หา และ
- จากเอกลักษณ์
- ถอดรากได้ หรือ ตอนนี้ยังเลือกไม่ได้ เพราะทั้งสองค่ายกกำลังสองได้ เหมือนกัน
- จตุภาคที่ 2 จุดปลายอยู่ซ้ายแกน โคไซน์จึงลบ เลือก
ลองคิดก่อน
เพื่อนทำตัวอย่างที่ 3 ว่า แล้วตอบเลย ผิดตรงไหน
ดูคำตอบ
สัญลักษณ์ ให้เฉพาะค่าที่ไม่ติดลบ การเขียน จึงแอบสมมุติว่าโคไซน์เป็นบวกไปแล้ว ซึ่งจริงเฉพาะจตุภาคที่ 1 และ 4 ที่ถูกต้องคือ แล้วเลือกเครื่องหมายจากจตุภาค โจทย์ที่บอกจตุภาคมาให้ แปลว่าข้อมูลนั้นมีไว้ใช้เลือกเครื่องหมาย
จากอัตราส่วนหนึ่งค่าไปหาค่าอื่น
อีกวิธีที่เร็วคือวาดจุดบนเส้นปลายมุม ถ้ารู้ ให้เลือกจุด ที่มีอัตราส่วนนี้ โดยใส่เครื่องหมายตามจตุภาค แล้วหาระยะจากจุดกำเนิด จะได้ และ เพราะการหารด้วย คือการย่อจุดลงมาอยู่บนวงกลมหนึ่งหน่วย
ตัวอย่าง 4
ถ้า และ อยู่จตุภาคที่ 4 หา และ
- จตุภาคที่ 4 มี บวกและ ลบ จึงเลือกจุด ซึ่งให้ ตรงกับโจทย์
- ระยะจากจุดกำเนิด จึงได้ และ
- เซแคนต์เป็นส่วนกลับของโคไซน์ ได้ เป็นบวกเหมือนโคไซน์
แทนเจนต์ลบเพียงอย่างเดียวบอกได้แค่ว่าอยู่จตุภาคที่ 2 หรือ 4 ยังเลือกเครื่องหมายของไซน์หรือโคไซน์ไม่ได้ ถ้าโจทย์ไม่บอกจตุภาคต้องตอบทั้งสองกรณี
พิสูจน์เอกลักษณ์
การพิสูจน์เอกลักษณ์คือการแปลงข้างหนึ่งทีละขั้นจนได้อีกข้าง โดยใช้เอกลักษณ์ที่รู้แล้วและพีชคณิตจากบทก่อนๆ ห้ามย้ายข้างหรือคูณไขว้เหมือนแก้สมการ เพราะเรายังไม่รู้ว่าสองข้างเท่ากัน หลักที่ช่วยได้คือเริ่มจากข้างที่ซับซ้อนกว่า และเขียนทุกอย่างเป็นไซน์กับโคไซน์
ตัวอย่าง 5
พิสูจน์ว่า สำหรับทุกมุมที่
- ข้างซ้ายซับซ้อนกว่า เริ่มจากข้างซ้าย รวมเศษส่วนด้วยตัวส่วนร่วม ได้
- ตัวเศษ ตัดกันเหลือ ตัวส่วนเป็นผลต่างกำลังสอง
- จากเอกลักษณ์ ข้างซ้ายจึงเป็น เท่ากับข้างขวา
- เงื่อนไข ทำให้ตัวส่วนเดิมไม่เป็นศูนย์ และตรงกับ ที่เซแคนต์ต้องการพอดี
หน้าถัดไปจะวาดค่าเหล่านี้ทุกมุมเป็นกราฟ จะเห็นว่าการที่ค่าซ้ำทุกหนึ่งรอบ และสมมาตรระหว่างจตุภาค กลายเป็นรูปคลื่นที่ใช้อธิบายสิ่งที่ขึ้นลงเป็นรอบได้
สรุป
- เครื่องหมายของโคไซน์คือเครื่องหมายของ ไซน์คือเครื่องหมายของ แทนเจนต์บวกเมื่อสองตัวนี้เครื่องหมายเดียวกัน
- มุมอ้างอิงให้ขนาดของค่า จตุภาคให้เครื่องหมาย
- และ
- ถอดรากจากเอกลักษณ์ได้สองเครื่องหมาย ต้องใช้จตุภาคเลือก
- ส่วนกลับและแทนเจนต์ต้องตรวจว่าตัวส่วนไม่เป็นศูนย์