descartesclytie0x/descartes-math-platform
บทที่ 46 แคลคูลัสเบื้องต้นตรงกับหนังสือ เพิ่มเติม ม.6 เล่ม 1 บทที่ 2เพิ่มเติม

46.6 ปริพันธ์จำกัดเขตและพื้นที่

รถในหน้า 46.5 มีความเร็ว v(t)=2t+1v(t) = 2t + 1 เมตรต่อวินาที วาดกราฟความเร็วเทียบเวลาตั้งแต่ t=0t = 0 ถึง t=3t = 3 จะได้เส้นตรงจากความสูง 11 ไปถึงความสูง 77 พื้นที่ใต้เส้นนี้เป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมู มีพื้นที่ 12(1+7)(3)=12\tfrac{1}{2}(1 + 7)(3) = 12 ตรงกับระยะที่รถวิ่งได้ s(3)−s(0)=16−4=12s(3) - s(0) = 16 - 4 = 12 เมตรพอดี

ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ความเร็วคูณเวลาคือระยะทาง ถ้าความเร็วคงที่ พื้นที่ใต้กราฟเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่กว้างเท่าเวลาและสูงเท่าความเร็วพอดี เมื่อความเร็วเปลี่ยน เราหั่นเวลาเป็นช่วงสั้นๆ ที่ความเร็วแทบคงที่แล้วรวมพื้นที่ของทุกช่วง หน้านี้จะทำความคิดนี้ให้เป็นระบบ แล้วพบว่าพื้นที่ใต้กราฟหาได้จากปฏิยานุพันธ์

ผลบวกรีมันน์ ประมาณพื้นที่ด้วยสี่เหลี่ยม

พื้นที่ใต้กราฟ y=x2y = x^2 บนช่วง [0,1][0, 1] ไม่ใช่รูปที่มีสูตรในเรขาคณิต วิธีประมาณคือแบ่งช่วงเป็น nn ช่วงย่อยกว้างเท่ากัน ช่วงละ 1n\tfrac{1}{n} ตั้งสี่เหลี่ยมบนแต่ละช่วงย่อยให้สูงเท่าค่าฟังก์ชันที่ปลายขวาของช่วงนั้น แล้วรวมพื้นที่สี่เหลี่ยมทั้งหมด ผลรวมแบบนี้เรียกว่าผลบวกรีมันน์

เพิ่มจำนวนช่วงแล้วดูผลรวมเข้าใกล้หนึ่งในสาม

เนื่องจากกราฟเพิ่มทุกช่วง สี่เหลี่ยมที่ใช้ปลายขวาจึงสูงกว่ากราฟเกือบทั้งแท่ง ผลรวมจึงมากกว่าพื้นที่จริงเสมอ เมื่อเพิ่มจำนวนช่วง ส่วนเกินของแต่ละแท่งเล็กลงจนผลรวมเข้าใกล้พื้นที่จริง ลิมิตของผลบวกรีมันน์เมื่อ nn เพิ่มขึ้นไม่สิ้นสุดเรียกว่าปริพันธ์จำกัดเขต เขียน ∫abf(x) dx\displaystyle\int_a^b f(x)\,dx สัญลักษณ์ ∫\int มาจากตัว S ที่ยืดยาว หมายถึงผลรวม ส่วน f(x) dxf(x)\,dx คือความสูงคูณความกว้างของแท่งเล็กๆ

ตัวอย่าง 1

ประมาณ ∫01x2 dx\displaystyle\int_0^1 x^2\,dx ด้วยสี่เหลี่ยมปลายขวา 44 แท่ง แล้วดูว่าเมื่อจำนวนแท่งเพิ่มขึ้นผลรวมเข้าใกล้ค่าใด

  1. แต่ละแท่งกว้าง 14\tfrac{1}{4} ปลายขวาอยู่ที่ 14\tfrac{1}{4} 24\tfrac{2}{4} 34\tfrac{3}{4} 11 ความสูงคือ 116\tfrac{1}{16} 416\tfrac{4}{16} 916\tfrac{9}{16} 1616\tfrac{16}{16}
  2. ผลรวม 14⋅1+4+9+1616=3064=1532\tfrac{1}{4}\cdot\tfrac{1 + 4 + 9 + 16}{16} = \tfrac{30}{64} = \tfrac{15}{32} ประมาณ 0.4690.469
  3. ทำแบบเดียวกันกับ nn แท่ง ใช้สูตรผลบวกกำลังสองจากบทที่ 45 ได้ผลรวม (n+1)(2n+1)6n2\dfrac{(n+1)(2n+1)}{6n^2} เมื่อ n=10n = 10 ได้ 0.3850.385
  4. ให้ nn เพิ่มขึ้นไม่สิ้นสุด ลิมิตคือ 26=13\dfrac{2}{6} = \dfrac{1}{3} พื้นที่จริงจึงเท่ากับ 13\tfrac{1}{3} ตารางหน่วย ตรงกับค่าที่กราฟลากได้แสดง

ทฤษฎีบทหลักมูลของแคลคูลัส

การหาลิมิตของผลบวกรีมันน์ทุกครั้งยาวมาก ทฤษฎีบทต่อไปนี้ทำให้ไม่ต้องทำอีกเลย

ทฤษฎีบทหลักมูลของแคลคูลัส

ถ้า ff ต่อเนื่องบน [a,b][a,b] และ F′=fF'=f แล้ว ∫abf(x) dx=F(b)−F(a)\displaystyle\int_a^b f(x)\,dx=F(b)-F(a) นิยมเขียนขั้นกลางเป็น [F(x)]ab\big[F(x)\big]_a^b

เหตุผลโดยย่อมาจากตัวอย่างรถตอนต้นหน้า ถ้า ff เป็นอัตราการเปลี่ยนแปลงของ FF ผลรวมของการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ ทุกช่วงตั้งแต่ aa ถึง bb ก็คือการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดของ FF คือ F(b)−F(a)F(b) - F(a) ปริพันธ์จำกัดเขตเป็นจำนวน ไม่ต้องเติม CC เพราะถ้าใช้ F(x)+CF(x) + C แทน จะได้ (F(b)+C)−(F(a)+C)(F(b) + C) - (F(a) + C) ซึ่ง CC หักล้างกันหมด

สมบัติที่ใช้บ่อยตามมาจากทฤษฎีบทนี้ทันที คือ ∫aaf(x) dx=0\int_a^a f(x)\,dx = 0 และ ∫baf(x) dx=−∫abf(x) dx\int_b^a f(x)\,dx = -\int_a^b f(x)\,dx และถ้า cc อยู่ระหว่าง aa กับ bb แล้ว ∫ab=∫ac+∫cb\int_a^b = \int_a^c + \int_c^b ข้อสุดท้ายคือเครื่องมือหลักเวลาต้องแบ่งช่วง

ตัวอย่าง 2

(1) หา ∫02(3x2+1) dx\int_0^2(3x^2+1)\,dx

(2) หา ∫14x dx\int_1^4 \sqrt{x}\,dx

  1. ข้อ (1) ปฏิยานุพันธ์คือ x3+xx^3+x ไม่ต้องใส่ CC
  2. แทนปลายบนลบปลายล่าง (8+2)−(0+0)=10(8+2)-(0+0)=10
  3. ข้อ (2) เขียน x=x1/2\sqrt{x} = x^{1/2} ปฏิยานุพันธ์คือ 23x3/2\tfrac{2}{3}x^{3/2}
  4. [23x3/2]14=23(8)−23(1)=143\left[\tfrac{2}{3}x^{3/2}\right]_1^4 = \tfrac{2}{3}(8) - \tfrac{2}{3}(1) = \tfrac{14}{3} เพราะ 43/2=(4)3=84^{3/2} = (\sqrt{4})^3 = 8 ค่านี้อยู่ระหว่าง 3×13 \times 1 กับ 3×23 \times 2 ซึ่งเป็นพื้นที่สี่เหลี่ยมที่สูงเท่าค่าต่ำสุดและสูงสุดของ x\sqrt{x} บนช่วงนี้ จึงสมเหตุสมผล

เมื่อกราฟอยู่ใต้แกน ปริพันธ์ติดลบ

ในผลบวกรีมันน์ ความสูงของแท่งคือ f(x)f(x) ถ้ากราฟอยู่ใต้แกน xx ความสูงเป็นลบ ผลคูณกับความกว้างก็เป็นลบ ปริพันธ์จำกัดเขตจึงเป็นพื้นที่มีเครื่องหมาย ส่วนเหนือแกนนับเป็นบวก ส่วนใต้แกนนับเป็นลบ ถ้ากราฟข้ามแกนในช่วงที่สนใจ สองส่วนจะหักล้างกัน

ถ้าโจทย์ถามพื้นที่จริง ต้องหารากของ ff ในช่วงก่อน แบ่งช่วงตรงราก หาปริพันธ์ของแต่ละช่วง แล้วรวมค่าสัมบูรณ์ของแต่ละช่วง

ตัวอย่าง 3

หาพื้นที่ระหว่าง y=xy=x กับแกน xx บนช่วง [−1,1][-1,1]

  1. กราฟข้ามแกนที่ x=0x = 0 ถ้าหาปริพันธ์ทั้งช่วงจะได้ [x22]−11=12−12=0\left[\tfrac{x^2}{2}\right]_{-1}^{1} = \tfrac{1}{2} - \tfrac{1}{2} = 0 เพราะสองส่วนหักล้างกัน
  2. แบ่งช่วง ส่วนซ้าย ∫−10x dx=−12\int_{-1}^0 x\,dx = -\tfrac{1}{2} ส่วนขวา ∫01x dx=12\int_0^1 x\,dx = \tfrac{1}{2}
  3. พื้นที่คือ 12+12=1\tfrac{1}{2}+\tfrac{1}{2}=1 ตารางหน่วย ตรงกับพื้นที่สามเหลี่ยมสองรูปที่ฐาน 11 สูง 11

ตัวอย่าง 4

หาพื้นที่ที่ปิดล้อมด้วย y=x2−4y = x^2 - 4 แกน xx และเส้น x=0x = 0 กับ x=3x = 3

  1. หารากในช่วง x2−4=0x^2 - 4 = 0 ได้ x=2x = 2 (อีกรากคือ −2-2 อยู่นอกช่วง) ที่ x=1x = 1 ได้ −3-3 กราฟบนช่วง [0,2][0, 2] จึงอยู่ใต้แกน ที่ x=3x = 3 ได้ 55 บนช่วง [2,3][2, 3] จึงอยู่เหนือแกน
  2. ปฏิยานุพันธ์คือ x33−4x\tfrac{x^3}{3} - 4x ช่วงแรก (83−8)−0=−163\left(\tfrac{8}{3} - 8\right) - 0 = -\tfrac{16}{3}
  3. ช่วงหลัง (9−12)−(83−8)=−3+163=73(9 - 12) - \left(\tfrac{8}{3} - 8\right) = -3 + \tfrac{16}{3} = \tfrac{7}{3}
  4. พื้นที่คือ 163+73=233\tfrac{16}{3} + \tfrac{7}{3} = \tfrac{23}{3} ตารางหน่วย ถ้าหาปริพันธ์ทั้งช่วงทีเดียวจะได้ −163+73=−3-\tfrac{16}{3} + \tfrac{7}{3} = -3 ซึ่งไม่ใช่พื้นที่

ลองคิดก่อน

∫02(x2−4) dx=−163\int_0^2 (x^2 - 4)\,dx = -\tfrac{16}{3} จึงแปลว่าพื้นที่ระหว่างกราฟกับแกนบนช่วงนี้เป็น −163-\tfrac{16}{3} ตารางหน่วย ถูกไหม

ดูคำตอบ

ไม่ถูก พื้นที่ของรูปไม่ติดลบ ค่าลบบอกเพียงว่ากราฟอยู่ใต้แกนตลอดช่วงนี้ พื้นที่จึงเป็น 163\tfrac{16}{3} ตารางหน่วย ปริพันธ์จำกัดเขตกับพื้นที่เป็นปริมาณคนละอย่าง ตรงกันเฉพาะเมื่อกราฟอยู่เหนือแกนทั้งช่วง

ลองคิดก่อน

ปริพันธ์เป็นศูนย์แปลว่าพื้นที่เป็นศูนย์เสมอไหม

ดูคำตอบ

ไม่เสมอ ในตัวอย่างที่ 3 ปริพันธ์ของ xx บน [−1,1][-1, 1] เป็นศูนย์ แต่พื้นที่เป็น 11 เพราะส่วนใต้แกนหักล้างส่วนเหนือแกนพอดี ถ้าโจทย์ถามพื้นที่ต้องแยกช่วงและรวมขนาด ไม่ปล่อยให้หักล้าง

พื้นที่ระหว่างสองกราฟ

พื้นที่ระหว่างกราฟบนกับกราฟล่างหาได้จาก ∫ab(กราฟบน−กราฟล่าง) dx\int_a^b(\text{กราฟบน}-\text{กราฟล่าง})\,dx เพราะแท่งเล็กๆ แต่ละแท่งสูงเท่ากับระยะห่างแนวตั้งของสองกราฟ ซึ่งเป็นบวกเสมอเมื่อลบถูกลำดับ วิธีนี้ใช้ได้แม้ทั้งสองกราฟอยู่ใต้แกน xx เพราะผลต่างไม่ขึ้นกับตำแหน่งของแกน

ก่อนอินทิเกรตต้องหาจุดตัดเพื่อกำหนดขอบเขต และตรวจว่ากราฟใดอยู่บนภายในช่วง เลือกค่าทดสอบสักจุดระหว่างจุดตัดช่วยตัดสินได้ ถ้าสองกราฟสลับบนล่างภายในช่วง ต้องแบ่งช่วงตรงจุดตัดแบบเดียวกับกราฟที่ข้ามแกน

ตัวอย่าง 5

หาพื้นที่ปิดล้อมระหว่าง y=2xy=2x กับ y=x2y=x^2

  1. หาจุดตัด x2=2xx^2=2x ได้ x(x−2)=0x(x - 2) = 0 คือ x=0x=0 และ x=2x = 2 เป็นขอบเขต
  2. ทดสอบที่ x=1x=1 เส้นตรงมีค่า 22 พาราโบลามีค่า 11 เส้นตรงจึงอยู่บน ใช้บนลบล่าง 2x−x22x-x^2
  3. พื้นที่ ∫02(2x−x2) dx=[x2−x33]02=4−83=43\int_0^2(2x-x^2)\,dx=\left[x^2-\tfrac{x^3}{3}\right]_0^2 = 4 - \tfrac{8}{3} = \tfrac{4}{3} ตารางหน่วย

ได้ค่าลบให้ย้อนตรวจลำดับกราฟ

ถ้าลบกราฟบนด้วยกราฟล่างผิดลำดับ จะได้ −43-\tfrac{4}{3} ค่าลบนี้เป็นสัญญาณให้ย้อนตรวจลำดับกราฟ ไม่ใช่เหตุผลว่าพื้นที่เป็นลบ การใส่ค่าสัมบูรณ์ครั้งเดียวหลังรวมทุกช่วงอาจผิด ถ้ามีหลายช่วงที่หักล้างกัน

สรุป

  • ผลบวกรีมันน์ประมาณพื้นที่ด้วยสี่เหลี่ยม ปริพันธ์จำกัดเขตคือลิมิตของผลบวกนี้
  • ทฤษฎีบทหลักมูล ∫abf(x) dx=F(b)−F(a)\int_a^b f(x)\,dx = F(b) - F(a) แทนปลายบนลบปลายล่าง ไม่ต้องเติม CC
  • ปริพันธ์มีเครื่องหมาย ส่วนใต้แกนเป็นลบ พื้นที่จริงต้องแบ่งช่วงที่รากแล้วรวมขนาด
  • พื้นที่ระหว่างกราฟใช้บนลบล่าง หาจุดตัดก่อน และแบ่งช่วงเมื่อสองกราฟสลับกัน

บทนี้เริ่มจากความเร็วของรถที่จุดเดียว แล้วจบที่ระยะทางทั้งหมดจากความเร็วทุกขณะ อนุพันธ์กับปริพันธ์จึงเป็นการดำเนินการย้อนกลับกันตามทฤษฎีบทหลักมูล ลองทำแบบฝึกหัดท้ายบทเพื่อตรวจว่าใช้ทั้งสองทางได้คล่อง