descartesclytie0x/descartes-math-platform
บทที่ 47 ความหมายของสถิติศาสตร์และข้อมูลตรงกับหนังสือ พื้นฐาน ม.6 บทที่ 1 และเพิ่มเติม ม.6 เล่ม 2 บทที่ 1พื้นฐานเพิ่มเติม

47.1 สถิติศาสตร์ ประชากร และตัวอย่าง

สำรวจเพื่อนสิบคนว่าซื้ออาหารเช้าหรือไม่ แล้วบอกว่านักเรียนทั้งโรงเรียนคิดเหมือนกัน เป็นการก้าวจากข้อมูลเล็กไปข้อสรุปใหญ่ ต้องดูว่าเลือกสิบคนนั้นอย่างไร

บทที่ 9 แบ่งงานสถิติเป็นสี่ขั้น ตั้งคำถาม เก็บข้อมูล วิเคราะห์ และแปลความหมาย บทที่ 16 และ 26 ฝึกขั้นวิเคราะห์ด้วยค่ากลาง ควอร์ไทล์ และแผนภาพกล่อง บทนี้ย้อนกลับไปที่สองขั้นแรก เพราะถ้าเก็บข้อมูลมาจากคนผิดกลุ่ม คำนวณละเอียดแค่ไหนคำตอบก็ผิด

โพลประธานนักเรียนที่ทายผิด

ก่อนเลือกตั้งประธานนักเรียนของโรงเรียนแห่งหนึ่งซึ่งมีนักเรียน 12001200 คน ชมรมคอมพิวเตอร์ทำโพลออนไลน์ แล้วแชร์ลิงก์ในกลุ่มแชตของชมรมและเพจของชมรม ได้คำตอบ 320320 คน เลือกผู้สมัครหมายเลข 1 ถึง 224224 คน ชมรมจึงประกาศว่าหมายเลข 1 จะชนะขาด

วันเลือกตั้งจริงมีผู้มาใช้สิทธิ์ 10001000 คน หมายเลข 1 ได้ 430430 คะแนน แพ้หมายเลข 2 ที่ได้ 570570 คะแนน ภายหลังจึงรู้ว่าผู้สมัครหมายเลข 1 เป็นรองประธานชมรมคอมพิวเตอร์ คนที่เห็นลิงก์ส่วนใหญ่จึงเป็นเพื่อนของเขา

ตัวอย่าง 1

หาร้อยละที่หมายเลข 1 ได้ในโพล และร้อยละที่ได้จริงในวันเลือกตั้ง แล้วบอกว่าต่างกันกี่จุดร้อยละ

  1. ในโพล ตัวหารคือผู้ตอบโพล 320320 คน ได้ 224320×100=70%\dfrac{224}{320} \times 100 = 70\%
  2. วันจริง ตัวหารคือผู้มาใช้สิทธิ์ 10001000 คน ได้ 4301000×100=43%\dfrac{430}{1000} \times 100 = 43\%
  3. ต่างกัน 70−43=2770 - 43 = 27 จุดร้อยละ ใช้คำว่าจุดร้อยละ เพราะเป็นผลต่างของร้อยละสองตัว ไม่ใช่ร้อยละของอะไร
  4. ผู้ตอบ 320320 คนไม่น้อยเลย แต่ทุกคนมาจากวงเพื่อนของผู้สมัครคนเดียว ปัญหาจึงอยู่ที่วิธีได้ตัวอย่าง ไม่ใช่จำนวน

เรื่องจริงที่คล้ายกัน

ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1936 นิตยสารฉบับหนึ่งส่งบัตรสำรวจไปราวสิบล้านฉบับ รายชื่อมาจากสมุดโทรศัพท์ ทะเบียนรถยนต์ และสมาชิกนิตยสาร ได้คืนมากกว่าสองล้านฉบับ ผลทำนายว่าผู้ท้าชิงจะชนะ แต่ประธานาธิบดีคนเดิมชนะขาดลอย ยุคนั้นคนที่มีโทรศัพท์และรถยนต์มักมีฐานะดีกว่าคนส่วนใหญ่ของประเทศ ตัวอย่างนับล้านจึงยังเอียงไปทางเดียว

คำถามมาก่อนตัวเลข

นิยาม

ประชากรคือหน่วยทั้งหมดที่ต้องการศึกษา ตัวอย่างคือส่วนที่เลือกมาศึกษา พารามิเตอร์เป็นค่าที่สรุปประชากร ส่วนค่าสถิติเป็นค่าที่คำนวณจากตัวอย่าง

สถิติเชิงพรรณนาสรุปข้อมูลที่มี ส่วนสถิติเชิงอนุมานใช้ตัวอย่างอธิบายประชากรโดยมีความไม่แน่นอน การเปลี่ยนกลุ่มเป้าหมายทำให้คำว่าใครเป็นประชากรเปลี่ยนได้ จึงต้องระบุเวลา สถานที่ และหน่วยให้ชัด

ในโพลประธานนักเรียน ประชากรคือผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งทั้ง 12001200 คน ตัวอย่างคือผู้ตอบโพล 320320 คน ค่า 70%70\% เป็นค่าสถิติ ส่วนร้อยละที่นักเรียนทั้งโรงเรียนสนับสนุนหมายเลข 1 จริงเป็นพารามิเตอร์ที่ไม่มีใครรู้ก่อนวันเลือกตั้ง

บทที่ 49 จะใช้สัญลักษณ์แยกสองอย่างนี้ ค่าเฉลี่ยของประชากรเขียน μ\mu (อ่านว่า มิว) ค่าเฉลี่ยของตัวอย่างเขียน xˉ\bar{x} (อ่านว่า เอกซ์บาร์) จำง่ายๆ ว่าอักษรกรีกใช้กับประชากร อักษรอังกฤษใช้กับตัวอย่าง

ทำไมไม่เก็บข้อมูลจากทุกคน

การเก็บข้อมูลจากทุกหน่วยของประชากรเรียกว่าสำมะโน ได้พารามิเตอร์ตรงๆ ไม่ต้องอนุมาน แต่ใช้ได้ไม่ทุกครั้ง เหตุผลที่พบบ่อยมีสามข้อ

  • ประชากรใหญ่ เก็บครบต้องใช้เวลาและเงินมาก กว่าจะเสร็จคำตอบอาจไม่ทันใช้
  • การวัดบางอย่างทำลายของ เช่นทดสอบว่าถ่านไฟฉายใช้ได้กี่ชั่วโมง ถ้าทดสอบทุกก้อนก็ไม่เหลือถ่านขาย
  • ตัวอย่างที่เลือกดีและเก็บอย่างระวัง อาจได้ข้อมูลแม่นกว่าสำมะโนที่ทำอย่างรีบเร่ง

ระบุหน่วยวิเคราะห์

ถ้าศึกษานักเรียน หนึ่งแถวควรแทนหนึ่งคน ถ้าศึกษาการเดินทาง หนึ่งคนอาจเดินทางหลายครั้ง ห้ามสับสนจำนวนแถวกับจำนวนคน และอย่านับคำตอบซ้ำเป็นคนใหม่

ตัวอย่าง 2

โรงเรียนมี 12001200 คน สุ่ม 120120 คน พบว่า 9090 คนกินอาหารเช้า สัดส่วนที่คำนวณคืออะไร

  1. ประชากรคือนักเรียน 12001200 คน ตัวอย่างมี 120120 คน
  2. 90/120=0.7590/120=0.75 เป็นค่าสถิติของตัวอย่าง ไม่ใช่สัดส่วนจริงของทั้งโรงเรียนที่รู้แน่นอน

ตัวอย่าง 3

ห้องมี 4040 คน เก็บข้อมูลครบทุกคนพบว่ามีจักรยาน 1010 คน ถ้าถามเฉพาะห้องนี้สัดส่วนเป็นอะไร

  1. ข้อมูลครอบคลุมประชากรเป้าหมายครบ จึงเป็นสำมะโน
  2. 10/40=1/410/40=1/4 เป็นพารามิเตอร์ของห้องนี้ ณ เวลาที่สำรวจ

ลองคิดก่อน

สำรวจคนจำนวนมากจากเพื่อนในชมรมเดียว จึงแทนทั้งโรงเรียนได้ดีกว่าสุ่มจำนวนน้อยเสมอหรือไม่

ดูคำตอบ

ไม่เสมอ ขนาดมากช่วยลดความผันผวนบางส่วน แต่ไม่แก้อคติจากการเลือกกลุ่มผิด ชมรมเดียวอาจต่างจากนักเรียนส่วนอื่นอย่างเป็นระบบ

ค่าสถิติเปลี่ยนไปตามตัวอย่าง

พารามิเตอร์มีค่าเดียว แต่ค่าสถิติขึ้นกับว่าบังเอิญสุ่มได้ใคร ถ้าสุ่มใหม่ก็ได้คนใหม่ ค่าสถิติจึงขยับได้ แม้ทุกครั้งจะสุ่มอย่างถูกวิธี ความต่างที่เกิดจากโชคของการสุ่มเรียกว่าความคลาดเคลื่อนจากการสุ่ม ลดลงได้ด้วยการเพิ่มขนาดตัวอย่าง

อีกแบบหนึ่งคืออคติ เกิดเมื่อวิธีเลือกหรือวิธีถามทำให้ค่าสถิติเอียงไปทางเดียวทุกครั้ง เพิ่มขนาดตัวอย่างแล้วไม่หาย โพลของชมรมคอมพิวเตอร์เป็นอคติ ถ้าแชร์ลิงก์ให้เพื่อนในชมรมตอบเพิ่มอีกพันคน ผลก็ยังเอียงไปทางหมายเลข 1

ตัวอย่าง 4

ต่อจากตัวอย่างที่ 2 ครูสามคนต่างคนต่างสุ่มนักเรียนคนละ 120120 คนจากทั้งโรงเรียน พบผู้กินอาหารเช้า 9090 คน 8484 คน และ 9696 คน ถ้าใช้แต่ละตัวอย่างประมาณจำนวนผู้กินอาหารเช้าทั้งโรงเรียน จะได้เท่าไร

  1. หาค่าสถิติของแต่ละตัวอย่างก่อน 90120=0.75\dfrac{90}{120} = 0.75 84120=0.70\dfrac{84}{120} = 0.70 และ 96120=0.80\dfrac{96}{120} = 0.80
  2. ประมาณจำนวนทั้งโรงเรียนด้วยการคูณสัดส่วนกับขนาดประชากร เพราะถ้าตัวอย่างเป็นตัวแทนที่ดี สัดส่วนในประชากรควรใกล้กับสัดส่วนในตัวอย่าง ได้ 0.75×1200=9000.75 \times 1200 = 900 คน 0.70×1200=8400.70 \times 1200 = 840 คน และ 0.80×1200=9600.80 \times 1200 = 960 คน
  3. สามค่าไม่เท่ากันทั้งที่สุ่มถูกวิธีทั้งหมด นี่คือความคลาดเคลื่อนจากการสุ่ม จึงควรรายงานว่าประมาณ 900900 คน ไม่ใช่ 900900 คนพอดี

ลองคิดก่อน

ครูคนที่สองได้ 0.700.70 ซึ่งต่างจากอีกสองคน แปลว่าครูคนนี้สุ่มผิดวิธีใช่ไหม

ดูคำตอบ

ยังสรุปไม่ได้ ตัวอย่างสุ่มที่ถูกวิธีก็ให้ค่าสถิติต่างกันได้ตามธรรมชาติ ค่า 0.700.70 กับ 0.800.80 ต่างจาก 0.750.75 ไม่มาก ถ้าครูคนหนึ่งได้ 0.400.40 ในขณะที่คนอื่นได้ราว 0.750.75 จึงควรกลับไปตรวจว่าเลือกตัวอย่างอย่างไร เช่นอาจสุ่มเฉพาะนักเรียนที่มาสาย

หน่วยซ้ำทำให้ตัวหารเปลี่ยน

ข้อมูลที่มีหลายรายการต่อคนต้องระบุว่าต้องการสรุปต่อคนหรือต่อครั้ง เช่นบันทึกการเดินทางไปโรงเรียนห้าวันของนักเรียนคนเดิม ไม่ใช่ตัวอย่างนักเรียนใหม่ห้าคน การสรุปต่อครั้งอาจให้น้ำหนักนักเรียนที่มีข้อมูลมากกว่าคนอื่น และการไม่ระบุช่วงเวลาทำให้ข้อสรุปตรวจซ้ำไม่ได้

ตัวอย่าง 5

สำรวจนักเรียน 2020 คน คนละ 55 วัน ได้ 100100 รายการ ถามว่าสัดส่วนผู้ใช้รถรับส่งเป็นประจำควรมีตัวหารเท่าไร

  1. ถ้าคำถามเป็นจำนวนนักเรียน หน่วยวิเคราะห์คือคน จึงต้องสรุปคนละหนึ่งค่าก่อนใช้ตัวหาร 2020
  2. ถ้าคำถามเป็นสัดส่วนเที่ยวเดินทาง หน่วยเป็นคนต่อวันและอาจใช้ตัวหาร 100100
  3. แม้ 20×5=10020\times5=100 ถูกต้อง แต่สองสัดส่วนไม่ใช่สิ่งเดียวกัน

ตรวจวิธีคิด

ก่อนคำนวณให้เขียนประโยคหนึ่งแถวแทนอะไรไว้เสมอ แล้วตรวจว่าหนึ่งหน่วยปรากฏกี่ครั้ง การมีรหัสที่ไม่เปิดเผยตัวตนช่วยตรวจข้อมูลซ้ำโดยไม่เผยชื่อจริง

สรุป

  • ประชากรถูกกำหนดด้วยคำถาม
  • ค่าสถิติมาจากตัวอย่าง พารามิเตอร์มาจากประชากร
  • จำนวนข้อมูลมากไม่ได้รับรองความเป็นตัวแทน
  • ค่าสถิติขยับได้ตามตัวอย่างที่สุ่มได้ แต่อคติทำให้เอียงไปทางเดียวทุกครั้ง

หน้าถัดไปดูวิธีเลือกตัวอย่างที่ให้ทุกคนมีโอกาสถูกเลือกตามที่กำหนด ซึ่งเป็นทางแก้ปัญหาแบบโพลของชมรมคอมพิวเตอร์