34.5 ทฤษฎีบทเศษเหลือและตัวประกอบ
ถ้าหารพหุนามยาวทุกครั้งเพียงเพื่อรู้เศษจะเสียเวลา โครงสร้างสมการการหารทำให้คำนวณเศษจากการแทนค่าเพียงครั้งเดียวได้ และเมื่อเศษเป็นศูนย์ เราได้ตัวประกอบมาฟรีหนึ่งตัว ซึ่งเป็นกุญแจของการแก้สมการและอสมการพหุนามดีกรีสามขึ้นไปในหน้า 34.2
แทนค่าที่ตัวหารเป็นศูนย์
ในหน้า 15.5 เราหารยาวพหุนามแล้วตรวจด้วย ตัวตั้ง ตัวหาร ผลหาร เศษ เช่น หาร ด้วย ได้ผลหาร เศษ จึงเขียนได้ว่า
สมการนี้เป็นจริงทุกค่า เพราะเป็นพหุนามเดียวกันที่เขียนสองแบบ ทีนี้เลือกแทน ซึ่งทำให้ตัวหารเป็นศูนย์ ก้อน กลายเป็นศูนย์ทั้งก้อน ไม่ว่าผลหารจะยาวแค่ไหน เหลือแค่เศษ จึงได้ว่าค่าของพหุนามที่ คือเศษพอดี
พูดแบบทั่วไป หาร ด้วย ได้ เศษ เป็นค่าคงตัว เพราะดีกรีต้องต่ำกว่าตัวหารซึ่งมีดีกรีหนึ่ง เมื่อแทน พจน์ผลคูณหายไป จึงเหลือ
สมบัติ
เศษจากการหาร ด้วย คือ และ เป็นตัวประกอบของ ก็ต่อเมื่อ
ส่วนหลังของทฤษฎีบทเรียกว่า ทฤษฎีบทตัวประกอบ ได้มาจากส่วนแรกทันที เพราะ เป็นตัวประกอบ แปลว่าหารลงตัว คือเศษเป็นศูนย์
หากตัวหารเป็น ต้องแทน เพราะต้องทำให้ตัวหารศูนย์ ถ้าเป็น ต้องแทน การจำว่าใช้ตัวเลขหลังเครื่องหมายลบโดยไม่ดูตัวหารทั้งหมดทำให้ผิดได้ เหตุผลเดิมยังใช้ได้กับ เพราะ และแทน ก็ทำให้ก้อนแรกหายเหมือนกัน
หาเศษโดยไม่ต้องหารยาว
ตัวอย่าง 1
หาเศษจากการหาร ด้วย
- หาค่าที่ทำให้ตัวหารเป็นศูนย์ เมื่อ ระวังอย่าแทน
- แทนทุกพจน์ ใส่วงเล็บให้ เสมอ จะได้ไม่พลาดเครื่องหมายตอนยกกำลัง
- เศษคือ ตรงกับที่หารยาวได้ข้างบน ไม่ต้องหารยาวเพื่อหาผลหาร ถ้าคำถามต้องการเฉพาะเศษ
ตัวอย่าง 2
หาเศษจากการหาร ด้วย
- ตัวหาร เป็นศูนย์เมื่อ ไม่ใช่
- แทน ได้
- เศษคือ ตรวจด้วยการหารยาวได้
ตัวอย่าง 3
กำหนด มี เป็นตัวประกอบ หา
- ทฤษฎีบทตัวประกอบบอกว่า เป็นตัวประกอบก็ต่อเมื่อ ข้อมูลที่โจทย์ให้จึงกลายเป็นสมการหนึ่งสมการ
- แทน ได้ หรือ จึงได้
- ตรวจ แทนแล้ว หารลงตัวจริง ผลหารหาได้เร็วด้วยการหารสังเคราะห์ในหัวข้อถัดไป
ลองคิดก่อน
ถ้า แล้ว เป็นตัวประกอบหรือไม่
ดูคำตอบ
ไม่เป็น เพราะเศษคือ ไม่ใช่ศูนย์ ค่าที่แทนได้เป็นเศษ ไม่ใช่คำตอบของสมการ โดยอัตโนมัติ
หาผลหารเร็วด้วยการหารสังเคราะห์
เมื่อรู้ว่า เป็นตัวประกอบแล้ว ยังต้องหาผลหารเพื่อแยกต่อ การหารยาวในหน้า 15.5 ใช้ได้ แต่ตัวแปรที่เขียนซ้ำทุกบรรทัดไม่ได้ช่วยอะไร การหารสังเคราะห์ เก็บไว้เฉพาะสัมประสิทธิ์ และเปลี่ยนการลบเป็นการบวก โดยใช้ แทน ของตัวหาร
ตัวอย่าง หาร ด้วย จึงใช้
- เขียนสัมประสิทธิ์ เรียงจากดีกรีมากไปน้อย แล้วดึงตัวแรก ลงมาแถวล่าง
- คูณตัวที่เพิ่งได้กับ ได้ เขียนไว้ใต้ แล้วบวก ได้
- คูณ กับ ได้ เขียนใต้ บวกได้ คูณ กับ ได้ เขียนใต้ บวกได้
- ตัวสุดท้ายของแถวล่างคือเศษ คือ ตัวที่เหลือ คือสัมประสิทธิ์ของผลหารซึ่งมีดีกรีต่ำลงหนึ่ง จึงได้
ทำไมได้ผลเหมือนหารยาว ในหารยาวเราคูณพจน์ของผลหารกับ แล้ว ลบ ออก การลบ เท่ากับการบวก การหารสังเคราะห์จึงใช้ แล้วบวกแทน ขั้นตอนเดิมทุกอย่าง แค่ไม่เขียนตัวแปร
ลองคิดก่อน
เพื่อนหาร ด้วย โดยเขียนสัมประสิทธิ์ แล้วได้ผลหาร เศษ ผิดตรงไหน
ดูคำตอบ
ลืมพจน์ที่หายไป คือ ต้องเขียนสัมประสิทธิ์ ให้ครบทุกดีกรี เหมือนการจองที่ในหน้า 15.5 ทำใหม่ได้แถวล่าง ผลหารคือ เศษ ตรวจเศษด้วยทฤษฎีบทเศษเหลือ ตรงกัน
จากรากหนึ่งตัวสู่รากทั้งหมด
ทฤษฎีบทตัวประกอบไม่ได้จบแค่ตรวจผ่านหรือไม่ผ่าน เมื่อพบรากแล้วสามารถลดดีกรีเพื่อหาคำตอบที่เหลือต่อได้ คำถามคือจะเดารากตัวแรกจากไหน
ถ้าพหุนามมีสัมประสิทธิ์เป็นจำนวนเต็ม และสัมประสิทธิ์ของพจน์ดีกรีสูงสุดเป็น รากที่เป็นจำนวนเต็มต้องหารพจน์คงตัวลงตัว เหตุผลคือ ถ้า เป็นรากของ จะได้ หรือ ข้างซ้ายเป็น คูณจำนวนเต็ม ดังนั้น หาร ลงตัว ตัวที่น่าลองจึงมีแค่ ไม่ต้องลองทุกจำนวนบนเส้นจำนวน
ตัวอย่าง 4
แก้
- พจน์คงตัวคือ ตัวที่น่าลองคือ เริ่มจากตัวเล็กที่สุด แทน ได้ จึงมีตัวประกอบ
- หารสังเคราะห์ด้วย ตามตารางข้างบน ได้ผลหาร
- แยกตัวประกอบดีกรีสองที่เหลือแบบบทที่ 20 หาสองจำนวนที่คูณได้ บวกได้ คือ กับ ได้
- ได้ คำตอบทั้งหมดคือ ตรวจโดยกระจายตัวประกอบคืนได้พหุนามเดิม
การบอกว่า เป็นรากเป็นเพียงการเริ่มต้น ไม่ได้บอกว่ามีรากเดียว ต้องแก้ตัวประกอบที่เหลือให้ครบ โดยเฉพาะโจทย์ที่ถามทุกคำตอบของสมการ
ตัวอย่าง 5
แก้อสมการ
- ตารางเครื่องหมายในหน้า 34.2 ต้องการตัวประกอบ จึงหารากก่อน ตัวที่น่าลองคือตัวหารของ แทน ได้ จึงมีตัวประกอบ
- หารสังเคราะห์ด้วยสัมประสิทธิ์ ซึ่งต้องจองที่ ให้พจน์ ได้แถวล่าง ผลหารคือ
- ได้ รากคือ ทุกตัวเป็นกำลังหนึ่ง เครื่องหมายจึงสลับทุกราก ช่วงขวาสุดเป็นบวก เพราะตัวประกอบทุกตัวเป็นบวก
- ไล่จากขวามาซ้ายได้ บวก ลบ บวก ลบ เลือกช่วงบวกได้ ตรวจ ได้ จริง และ อยู่ในช่วง
ตัวอย่างนี้รวมทุกเรื่องในบทเข้าด้วยกัน ทฤษฎีบทตัวประกอบหารากตัวแรก การหารสังเคราะห์ลดดีกรี การแยกตัวประกอบดีกรีสองแยกส่วนที่เหลือ แล้วตารางเครื่องหมายเลือกช่วงคำตอบ
สรุป
- ทำให้ตัวหารเป็นศูนย์ก่อนแทนค่า ตัวหาร แทน ตัวหาร แทน
- เศษศูนย์จึงรับรองตัวประกอบ
- การหารสังเคราะห์ใช้สัมประสิทธิ์ให้ครบทุกดีกรี ตัวสุดท้ายคือเศษ
- รากจำนวนเต็มของพหุนามที่สัมประสิทธิ์นำเป็น ต้องหารพจน์คงตัวลงตัว
- ใช้ตัวประกอบลดดีกรีและตรวจกลับ